اولین مادهء هستی بشکل گازهای بوده اند که در فضا طور منظم وجود داشتند و مجموعهء کهکهشانها از تجمع این گاز های پدید آمده اند.
بر طبق روایت دیگر  هستی در وهلهء اول پیدایشش پر از گازهای بوده که طور منظم در فضا توزیع شده بودند و از آنجا عملیهء تکوین آغاز یافته است.
این نظریه ای است که قرآن کریم آنرا تأیید میکند. اگر نص قرآنی در رابطه موجود نمی بود شاید اکثر ما این فرضیهء علمی را نادرست می پنداشتیم و یا به آن پدیده شک می نگریستیم.
ثمّ استوی إلی السّماء و هی دخانٌ، فقال لها و للأرض إتیا طوعاً أو کرهاً، قالتا أتینا طائعین.
( بعد از آن بسوی آسمان شد که از دود بود، و گفت برای آن و زمین بیایید بفرمان من خواسته یا نخواسته، گفتند: آمدیم خواسته و فرمانبردار)
در این آیه کریمه قرآن مصدر پیدایش و خلقت این هستی را دود( دخان) معرفی کرده است.
دود چیزی است که عربها از اشیاء ملموس آنرا درک می کردند که در حقیقت همان گاز است.
آیا چهارده قرن قبل در مقدور یک شخص که خواندن و نگاشتن نمی دانست بود که این کشف علمی قرن بیستم را بداند، آنهم در زمانیکه مردم از هستی و اسرار آن چیزی نمی دانستند؟!